zaterdag 9 juni 2018

STILTE


Bron: Rob Ek (2018)


De enige effectieve manier van het ‘doen’ van dingen/acties om de eigen essentie te vinden is het realiseren het niet bestaan van onwetendheid (op dat gebied; r.e.). 

Deze zin heb ik niet zelf bedacht maar is van Sri Ramana Maharshi in het als verjaardagscadeau verkregen boek A Practical Guide To Know Yourself (Ramana Maharshi Centra for Learning, Bangalore, First Edition 1992, p. 96)

Ik heb hier al vaker uitgelegd dat elke vorm van doen je daarmee in dualiteit blijft, ofwel in de wereld van tegenstellingen.
  • Doen heeft een doel nodig
  • Een doel bevat altijd een wens tot een bereiken van een resultaat
  • Dat resultaat heeft weer een herkenbare en veelal gedeelde inhoud en naam nodig
  • Dat doel is dus een gewenst iets dat er op dit ogenblik niet voor je bestaat
  • Dus je wilt dat doel realiseren (waar maken) en daarvoor heb je middelen nodig, als daar zijn;
    1. Een duidelijk idee van het doel
    2. Een idee van de weg die daar naar toe kan leiden
    3. Een aantal door leraren of boeken voorgestelde of voorgeschreven methoden
    4. Een of meerdere leraren of guru’s
    5. Tijd
    6. Geld (boeken, cursussen, reizen)

    Kortom allerlei strategische stappen waarmee wij gewend zijn ons leven, onze wereld en onze medemens te benaderen, te sturen of te verwijderen..... ofwel: wij blijven zo als vorm in de vormenwereld die per definitie dualistisch is.

    Het ‘íets’ tracht d.m.v. vele andere ‘ietsen’ het ‘Niets’ te be-grijpen en te be-reiken. 

    Dat gaat dus niet.

    Hoe komen wij dan tot een realisatie van ons (non-duale) Zelf zonder in de val te trappen van de onvermijdelijkheid van ons duale bestaan? Wat wij ook doen, alles is dualiteit. Wat wij ook nastreven, het doel is altijd een bedachte vorm zoals uitgedrukt via concepten.

    Velen voelen de oplossing ook al stillekens aankomen: niks doen! Geef het maar op! Je streeft iets na waarvan je eigenlijk alleen maar een idee hebt op basis van wat je gehoord en gelezen hebt en wellicht wat spirituele ervaringen. Maar ja ervaringen worden ervaren en wie is de ervaarder? De ervaring kan nooit Non-dualiteit zijn. Het tijdloze en het vormloze kan immers niet ervaren worden, als een ‘iets’ dat wij in werkelijkheid zouden zijn.
                   
    Niets doen is dan het Bahkti, de overgave, "Niet mijn wil, maar Uw Wil geschiede." En let er op dat het ‘Uw’ als drager van de overgedragen 'Wil' niet wordt ingevuld als een Hoog Iets of Iemand die het allemaal wel even zal regelen. Een Iemand waarmee je ook kan communiceren en onderhandelen...... 

    Uiteindelijk zal je voor Zelfrealisatie (beseffen van) ook de alle mogelijke beschreven Oorzaken (dus ook de "U" moeten passeren! Want die stond(en) toch weer tussen jou, de zoeker, en het Gezochte......

    Het Niet Twee is ook letterlijk Niet Twee. Daar kan geen 'ik' en een Ander of Iets Anders bestaan....

    Daarom stellen alle grote Mystici of Guru’s dat een zoektocht alleen maar van nut is teneinde de zoeker te laten beseffen, dat het Gezochte op deze manier nooit gevonden kan worden. Je bent het Gezochte al, dus elke beweging naar iets buiten je zal resulteren in een onmiddellijk van jouw centrum af bewegen!

    Je bent dan gelijk verder van huis dan wanneer je besloten had gewoon hier te blijven en niets te zoeken. Thuiskomen is dan ook thuisblijven.

    Het intellectuele begrip van de overgedragen wijsheid dat elk levend wezen deelt in het Ene Wezen (ofwel Puur Onpersoonlijk Bewustzijn) is echter niet voldoende.

    Je zult alle herrie van jouw denken moeten zien af te zetten (wat nooit lukt door eigen inspanning) of liever domweg te negeren en gewoon in stilte verblijven in Wat Is. Dan kan de ontlediging echt plaatsvinden.

    Niet stil zijn met het doel stil te zijn en zo het Nieuwe binnen te halen.

    En dan herhaal ik de begin zin van Ramana: De enige effectieve manier van het ‘doen’ van dingen/acties om de eigen essentie te vinden is het realiseren het niet bestaan van onwetendheid

    En Ramana voegde daar aan toe: Bestaan is gewaarzijn, wat de ontkenning is van onwetendheid.



    zaterdag 2 juni 2018

    >100.000


    Beste lezers,

    Deze week zijn het aantal pageviews van deze blog de 100.000 gepasseerd. Ik weet niet hoe ik dit getal exact moet duiden, maar het is wel duidelijk dat blogs als dit (zonder reclame en zonder publieke optredens) toch publiek weten te trekken. En ik besef dat ik het de lezer vaak niet gemakkelijk heb gemaakt. Maar het onderwerp wordt steeds ongemakkelijker.

    Deze blog was in feite mijn dagboek waar ik meldde wat ik aan inzichten had verworven tijdens mijn zoektocht. Hoever ik was of 'er' nog van af was viel moeilijk te doorgronden, ook voor mijzelf.

    Wanneer 'het' gevonden is, is de persoon (de persoonlijkheid, het ego) verdwenen. Wat rest is puur onpersoonlijk bewustzijn. Daar (hier dus) bestaat in wezen geen tijd, noch ruimte.

    Ter viering heb ik (met behoud van de originele plaatsingsdatum) het eerste stukje herplaatst. De stofkam was dit stukje genadig geweest. Trouwens ik heb alles wat ooit hier stond keurig bewaard. Ik loop de teksten door om te kijken wat weer aan het daglicht getoond kan worden.

    Nog even een opmerking over de reacties. Ooit stonden deze open, maar vaak ontaardden naar mijn gevoel de discussies in verwarring. Ware spiritualiteit en mystiek zijn geen eenvoudige onderwerpen. Via veel lezen en kennis verwerven kan je het gevoel krijgen dat je al aardig op 'weg' bent. Dat idee had ik ook eind jaren 1990.

    Hoe feller de discussies waren en hoe meer energie er werd gestoken in het proberen anderen te overtuigen van de eigen visie, des te verder kwam ik van wat ik later pas begreep als de weg die geen weg kon zijn.


    Taal - en dat is het enige middel via een blog als dit - heeft slechts een tijdelijke functie tot je door krijgt dat het Ware, het Gezochte zich voorbij (de) taal 'bevindt'.... geen meervoud dus om dat de Bron van alle dingen noch tijd, noch ruimte inneemt. Er bestaat niets anders.

    Alleen al wanneer je deze laatste zin tot je door laat dringen, snap je dat jij als denkende persoon aan het einde van het streven bent gekomen. Zonder taal vervalt alle zoeken. Probeer maar een doel te vinden wanneer er geen woord meer voor bestaat.... Het gaat nu om herkennen van jouw originele natuur en er is geen doen en weg meer, wat je ten dienste staat.

    Ook alle mooie indelingen van ons chakrasysteem heb je niets meer aan. Ook niet dat er na dit leven een soort wiskundige laag is waar in je dan zou bestaan. En daar 'achter' zijn weer andere lagen.
    Mijn inziens zijn dat allemaal mind-producten.

    Je oriënteert je via Zen of a-Dwaita op non-dualiteit, waar geen 'ik' en een ander bestaat, ofwel op Geen Twee.

    Maar de je dat zich oriënteert op Dat wat tijdloos en vormloos is, staat zowel met een mond vol tanden als met legen handen.

    Zelf de directe ervaring kan niet meer in woorden en paden worden vastgelegd.

    Hoe dit nog tot verdere uitleg kan leiden is ook voor mij een raadsel

    rob

    n.b. Wanneer je klikt op de Toren rechtsboven kan je mij altijd direct persoonlijk mailen.