zondag 26 december 2010

Meister Eckhart

Foto Rob Ek


Meister Eckhart. De echte. Niet Tolle dus. Eckhart zelf (circa 1260-1328). Die weerstond de kerk gedurende de donkere Middeleeuwen met zijn visie dat er geen iemand is, zelfs geen God. Zowel God als ons ik zijn onvindbaar. Uiteindelijk vindt je niets. Zeg maar het Neti-Neti. Niets kunnen wij vinden van wat wij werkelijk zijn. Geen ding, geen Iets is het. Uiteindelijk verschijnt de Bron als het Absolute Onvindbare Niets, welke niet gekend kan worden. Je kan het alleen -zonder antwoorden- zijn.

Hoe kan vervolgens Niets iets zijn? Hoe kan het Niets miljarden ietsen voortbrengen? Dat kan niet! Het is allemaal Eén.

Wij zijn allen Dezelfde, al denkt het denken dat elk lichaam een afzonderlijk ik-je heeft.

Misverstand. Er zijn geen onafhankelijke lichamen. Zonder zuurstof, water en voedsel waren er geen lichamen, en de lichamen kunnen dat allemaal niet zelf aanmaken. Laat staan zichzelf voortbrengen. Het is allemaal zo kristalhelder.

Hoe vreemd dat het zo lang moest duren eer de schellen echt van mijn ogen zijn gevallen. Dat er-naar-zoeken heeft bijna 30 jaar geduurd. Dat zo-lang-niet-inzien is op zich een grotere prestatie dan het uiteindelijk ingezien te hebben. Zo'n geweldige prestatie is dat niet. Uiteindelijk. En van wie????

Niemand die het doet. Het valt 'je' toe. Het was 'mijn' tijd het eindelijk eens in te zien.

Alles is één Grote Beweging van het Leven alleen op Dit Moment. Leven is alleen Nu. Leven IS en heeft geen Oorzaak en Het gaat nergens naar toe. Er is geen waarom. Er is alleen een Daarom. Het is er omdat het is en zoals het is. Je kan er niet aan beginnen en je kan er niet uitstappen. En desondanks is het Ultieme Vrijheid.......

Dit (Nu) Hier is Eén Groot Beleven. Niet door een iemand in wat anders. En Dat is alles wat er is.


p.s. Uiteindelijk werd Eckhart als ketter door de Paus voor het gerecht gesleept en werd hij gedwongen zijn leerstellingen te herroepen. Nog vóór het einde van het proces stierf hij.


maandag 18 oktober 2010

Wordt vervolgd

Verleden      NU      Toekomst

"Door middels het denken het adjectief 'ik' te hechten aan de Onvindbare Bewuste Aanwezigheid,
hebben wij van het Subject een object gemaakt"

"Wij kunnen met één houw van het zwaard de opeenvolging van verleden en toekomst doorsnijden
Maar wijzelf zijn onkwetsbaar voor het zwaard.
Wij zijn het zwaard (NU) zelf."

"Wij zijn als dikke bromvliegen die de hele dag wanhopig tegen een ruit zoemen om tevergeefs naar de vrijheid buiten te komen. Wij hoeven alleen maar de andere kant op te vliegen...."

"Wij hoeven niets op te lossen....... behalve onszelf." Wie zou dat moeten doen?

"Het gaat daarbij niet om (iets te) doen, het gaat om niets te doen. Nergens naar toe te willen. Niets te willen realiseren. Stil - immobiel- te zijn."

"Wanneer ingezien is, dat wij zelf het Enige zijn dat nooit gezien kan worden,
moet het duidelijk zijn, dat dit Niets door niets bereikt kan worden."

"Alles wat er is, is Het niet"

(Soms heel) Vrij naar Wei Wu Wei.

dinsdag 5 oktober 2010

Sterven tijdens dit leven


In de discussies n.a.v. het vorige stukje heb ik het - tot grote vreugde van niet iedereen - over het sterven tijdens dit leven gehad.

Wat ik daarmee bedoelde is dat je tijdens dit leven kan ontdekken dat je niet de tijdelijke persoon, de denker, het ego bent; ja, dat je ook niet dit lichaam bent.

Je kan ontdekken dat je het pure 'zien' van dit alles bent, de stille, bewuste (kennende) ruimte, het tijdloze Nu, waarin alle beelden verschijnen. Het enige wat je daar nooit zal kunnen waarnemen ben jijzelf.

Dat sterven kan niet middels het denken gerealiseerd worden, maar door dat praktisch te ervaren.

Richard Lang, die ik hier al eerder heb aangehaald, heeft vandaag weer een nieuwe video op Internet gezet, waarin hij je middels één van de oer-oefeningen van Douglas Harding meeneemt naar die bewuste Leegte.

Het is niet iets wat je ervaart, maar wat je bent.

Een goede reis! Hij duurt slechts anderhalve minuut, en wat er is, is eeuwig. Nu dus.

Rob

nb. Voor degenen die hopen het Jnani-schap te verwerven, moet hierbij gezegd worden dat er zich nog iets bewust is van de Leegte.  Puur bewustzijn (zonder vormen). Turiya. De Vierde Staat.  En daar achter moet volgens Ramana nog een staat zijn, Turiyatita. Daar is noch licht, noch duisternis. Niets wat benoemd zou kunnen worden.

Voor normale stervelingen is de realisatie van de immer aanwezige bewuste leegte (niet-iets) al de inlossing van het primaire levensdoel.  Die realisatie kan alleen dit moment (nu) plaats vinden. Zodra je een doel stelt om een hoger doel te bereiken zal je eeuwig op weg blijven teneinde een concept waar te maken, terwijl het levende leven al die tijd al conceptloos aanwezig is.

zondag 19 september 2010

Waarnemer en waargenomene

ill. r.ek

In veel oefeningen -die ik heb gegeven of beschreven-  laat ik ervaren dat je als waarnemer nooit het waargenomene kan zijn. Je bent dus nooit de boom. Je bent dus nooit enig object, dat waargenomen wordt. Dit inzicht is vooral van belang voor de realisatie dat je dus ook niet jouw gedachten, emoties en lichaam kan zijn. En dan al gauw doemt de realisatie op dat je dus wèl het zien, het ervaren van alles moet zijn. Er is geen 'ik' dat ziet, er is alleen zien, waarnemen.

En dat wordt dan ook wel bewustzijn genoemd, of aanwezigheid, of tegenwoordigheid en alle namen die traditionele godsdiensten aan het Allerhoogste geven, Brahman, God, het Zelf, etc.

Dit Allerhoogste is onvindbaar. En dus onkenbaar. Het heeft geen plaats in ons of buiten ons. Waar zou je het moeten zoeken?

Het zoeken heeft uiteindelijk alleen zin door het beseffen dat het zoeken geen zin heeft. Het bewustzijn dat gezocht wordt heeft bewustzijn nodig om te zoeken. Zoals het oog zichzelf niet kan zien kan ook bewustzijn zichzelf niet zien. Het waarnemen kan nooit zichzelf waarnemen. Er is maar één bewustzijn.

Bewustzijn is geen ding. Het concept geeft het geen substantie. Het is geen object dat waargenomen kan worden. En toch is het de bron van alles wat wij waarnemen.

En deze laatste zin bevat een breuk met de voorbeelden waarin waarnemer en waargenomene een gescheiden positie kunnen innemen.

Alles wat gezegd wordt over non-dualiteit is immers paradoxaal.

Zowel de waarnemer (niet als de persoon dus, die wordt immers ook waargenomen) als het waarnemen blijken onvindbaar. Er is alleen waarnemen, bewustzijn, en dus niet de woorden die proberen een onbekende lading te dekken.

Waar plaatst dat ons? In het onmiddellijke mysterie van de waarnemende aanwezigheid. Wat IS dat IS (maar niet van ons als de waarnemer). De waarneming bevat de waarnemer, het waarnemen en het waargenomene als één onmiddellijk feit. Alles is Een. Om een berucht voorbeeld te herhalen: Geen golf kan los van de Oceaan bestaan. Alles is water.

Maar wat water, of wel bewustzijn is, zal nooit geweten worden. 

Het is zelfs zichzelf een onscheidbaar mysterie.

Maar deze zin kunnen wij alleen schrijven doordat wij concepten gebruiken.

Wij hoeven die slechts te laten vallen door de ontkenning van elk concept, en wat rest is wat je bent.