woensdag 3 april 2019

Einde van het zoeken door de eindigende zoeker.



Eigen opname

Wanneer het zoeken is afgelopen is ook de illusie van de zoeker dat er wat gevonden kan worden beëindigd.

Er is dan woordeloos weten dat ‘ik’ puur onpersoonlijk bewustzijn ben. Alles wat ‘ik’ meemaak vindt in mij plaats.

Dus dualiteit vindt plaats in non-dualiteit, ofwel in Tijdloosheid en Ruimteloosheid.

Over non-dualiteit valt niets anders te zeggen dan dat er niets over te zeggen valt.

Zodra er concepten gebruikt worden om het wezen er van te duiden zal er niets zinvols volgen.

Zo kan beweerd worden dat de ‘bron’ (of ontelbare synoniemen voor dit begrip) nooit gekend kan worden door een ‘gevolg’....

Je kan ook beweren dat alles wat gekend wordt en kan worden binnen het onkenbare kennen geschiedt.

Dan zit je al heel dicht bij de oplossing, maar ook nu weer zijn er concepten nodig om deze ‘ontdekking’ uit te dragen.

Veel verder moet je niet willen gaan, want ‘je’ blijft nog steeds in de dualiteit van een conceptuele wereld steken..

En elk gehanteerd begrip vraagt weer om een nadere definitie en een verklaring naar aanleiding van welke directe ervaring dit begrip uitgekozen is. Als er al een keuze is. en als er al een vrije keuze is van een ‘iemand’ met een vrije wil.

De clou is juist dat het totaal verdwijnen van de illusie van het ‘zijn’ van een persoon met een vrije wil de voorwaarde is van zelfrealisatie.

Het is nooit de persoon die de Waarheid vindt. Het is de Waarheid welke zichzelf realiseert in of via de persoon......

En die schrijft geen stukjes.

Rob Ek
3 Maart 2019

zondag 6 januari 2019

Geen weg.



Eigen foto van laantje in Nesselande.


Voorzichtig rondtastend in de leegte welke geen tijd en ruimte kent, wordt het rondtasten onmiddellijk waargenomen. Er bestaat geen tijd of afstand tussen. Er is geen 'ik' die gebruik maakt van de functie zien om iets anders waar te nemen. Er is maar één -tijdloze- observatie.

Ik ben dat rondtasten niet. Dat zijn gedachten die vorm willen geven aan wat al begrepen is, en die dat begrijpen willen vastleggen in de vorm van overtuigingen. Ook dat alles wordt onmiddellijk stil waargenomen. Alleen het waarnemen kan niet waargenomen worden. Daar houdt alle zoeken mee op. Er zit niets achter het waarnemen. Er is alleen weten van weten.

„Wees stil en weet dat je het weten bent." Niet het weten in woorden, maar weten dat je het Zelf (wat dus niet het gehanteerde concept bepaalt) bent wat altijd onveranderlijk IS. Alle beweging is illusie geconstrueerd door weer die gedachten, door concepten, door taal.

Die geven de indruk van beweging, van verandering, van verleden naar toekomst, begin en einde.

Maar dat einde zal ook gezien worden, immers het zien is niet aan tijd gebonden.

De aangeleerde concepten hebben ons ‘ik’ opgebouwd en uitgebreid. Maar zij zijn leeg (aan een persoonlijk zelf).

Vallen die gedachten weg door gebrek aan geloof aan hen en aan aandacht, dan onthult zich Dat altijd en eeuwig al IS. Wat nooit - al was het maar een nanoseconde - is weggeweest.

Ik ben Dat, altijd geweest, al is er in feite geen tijd geweest. Woorden zijn bedrieglijk. Daarom wordt ook de ontkenning ontkend. Tot er niets over is dat verdeeld kan worden in tegenstellingen, dan is er alleen zien (of zijn), wat er altijd al was of of liever IS.

Tijdloos.

woensdag 5 september 2018

De zoeker is zoek......

De zoeker wordt doorzien wanneer hij gezien wordt als weer een vorm in bewustzijn. Elke beweging wordt stil en zonder doel automatisch waargenomen.

Het is het zien wat feitelijk gezocht wordt en bij het besef dat het zien altijd is (zonder inspanning van wie of wat) is het klip en klaar dat 'jij of 'ik' dat zien (of bewustzijn, kennendheid) bent.

Alles wat gezien wordt kan nooit zijn wat je wezenlijk bent.

En zien kent geen tijd en ruimte en concepten en is altijd hier-nu, wat niets is.

Het zoeken heeft dus geen doel en kon dus niets vinden, dat kon ontsnappen aan het Zien.

Alleen het Zien blijft onvindbaar en dat is dat jij en ik zijn.




 

zaterdag 30 juni 2018

'Lachwekkend' simpel - Uit de oude doos


Misschien moeten wij er maar eens mee ophouden.
Al die geniale zinsconstructies
Die zogenaamd diepe discussies
Dat lesgeven en dat proberen te begrijpen
Het oordelen over anderen (er zijn geen 'andere' anderen)
Moeilijk doen over wat zo eenvoudig is...

Neo-dit en traditioneel-dat
Al die zogenaamde Leren, de kerken, de priesters, de Meesters
Al die Superwezens die het ooit 'gezien' hebben
En waarvoor je eeuwen later nog steeds moet knielen
Waardoor hun boodschap onbereikbaar werd

Al die raadgevingen hoe je je zelfs na het Inzicht dient te gedragen
.....heb je het eindelijk gevonden zijn er weer voorschriften.......
Al die hel en verdoemenis die je beloofd worden wanneer je het niet wilt of kan geloven
En op jouw eigen benen wilt gaan staan

De zo lang gezochte waarheid is zo ongelofelijk simpel
Dat iedereen er over heen kijkt
Alleen het denken maakt het zo ingewikkeld
Je bent Dat wat voorafgaat aan de gedachte, aan die twee woorden: "Ik Ben"
Of slechts aan het woord 'Ik' of aan welk woord dan ook.

Aanwezigheid
Opmerkzaamheid
Gewaar-zijn
Leven
Er-zijn
Nu
Bestaan

Dat wat ziet
Zien
Dat wat hoort
Horen
Dat wat proeft
Proeven
Dat wat voelt
Voelen
Dat wat ruikt
Ruiken

Het onmiddellijke en enige Nu
Waarin alles te vernemen is
Waarin al die woorden en al die ervaringen dit moment samenkomen
De stille ruimte waarin alles gehoord en gezien wordt

Er is al veel te lang veel te geheimzinnig over gedaan
Grote Meesters, Kardinalen en Heiligverklaringen
Dikke boeken, traktaten, inquisities, oorlogen, zelfmoordaanslagen
Hebben van die Stilte een onneembare vesting gemaakt

Je bent gewoon heel eenvoudig dat-wat-dit-alles-gewaar-is

Verblijf daar in, zet je tentje er in op
En ook dat laatste is onzin als raadgeving
Want je.....het.....is er toch al die tijd al
'je' hoeft er niets voor te doen
Voor dat wat je al bent.

En veel van degenen die deze waarheid ontdekken
Gaan hard lachen
Of glimlachen in stilte


Illustratie: "De Deur deur", computergegenereerde tekening © 2005 Richard de Vries, Rotterdam

zaterdag 9 juni 2018

STILTE


Bron: Rob Ek (2018)


De enige effectieve manier van het ‘doen’ van dingen/acties om de eigen essentie te vinden is het realiseren van het niet bestaan van onwetendheid (op dat gebied; r.e.). 

Deze zin heb ik niet zelf bedacht maar is van Sri Ramana Maharshi in het als verjaardagscadeau verkregen boek A Practical Guide To Know Yourself (Ramana Maharshi Centra for Learning, Bangalore, First Edition 1992, p. 96)

De zin betekent dat je al bent wat je zoekt, en dat kan je ontdekken wanneer je beseft dat waarmee je zoekt dus het gezochte is!!! Jij bent het enieg wat geen vorm heeft en wat niet in tijd en ruimte verkeert. Waar zou dat moeten kunnen vinden?

Ik heb hier al vaker uitgelegd dat elke vorm van doen je daarmee in dualiteit blijft, ofwel in de wereld van tegenstellingen.
  • Doen heeft een doel nodig
  • Een doel bevat altijd een wens tot een bereiken van een resultaat
  • Dat resultaat heeft weer een herkenbare en veelal gedeelde inhoud en naam nodig
  • Dat doel is dus een gewenst iets dat er op dit ogenblik niet voor je bestaat
  • Dus je wilt dat doel realiseren (waar maken) en daarvoor heb je middelen nodig, als daar zijn;
    1. Een duidelijk idee van het doel
    2. Een idee van de weg die daar naar toe kan leiden
    3. Een aantal door leraren of boeken voorgestelde of voorgeschreven methoden
    4. Een of meerdere leraren of guru’s
    5. Tijd
    6. Geld (boeken, cursussen, reizen)

    Kortom allerlei strategische stappen waarmee wij gewend zijn ons leven, onze wereld en onze medemens te benaderen, te sturen of te verwijderen..... ofwel: wij blijven zo als vorm in de vormenwereld die per definitie dualistisch is.

    Het ‘íets’ tracht d.m.v. vele andere ‘ietsen’ het ‘Niets’ te be-grijpen en te be-reiken. 

    Dat gaat dus niet.

    Hoe komen wij dan tot een realisatie van ons (non-duale) Zelf zonder in de val te trappen van de onvermijdelijkheid van ons duale bestaan? Wat wij ook doen, alles is dualiteit. Wat wij ook nastreven, het doel is altijd een bedachte vorm zoals uitgedrukt via concepten.

    Velen voelen de oplossing ook al stillekens aankomen: niks doen! Geef het maar op! Je streeft iets na waarvan je eigenlijk alleen maar een idee hebt op basis van wat je gehoord en gelezen hebt en wellicht wat spirituele ervaringen. Maar ja ervaringen worden ervaren en wie is de ervaarder? De ervaring kan nooit Non-dualiteit zijn. Het tijdloze en het vormloze kan immers niet ervaren worden, als een ‘iets’ dat wij in werkelijkheid zouden zijn.
                   
    Niets doen is dan het Bahkti, de overgave, "Niet mijn wil, maar Uw Wil geschiede." En let er op dat het ‘Uw’ als drager van de overgedragen 'Wil' niet wordt ingevuld als een Hoog Iets of Iemand die het allemaal wel even zal regelen. Een Iemand waarmee je ook kan communiceren en onderhandelen...... 

    Uiteindelijk zal je voor Zelfrealisatie (beseffen van) ook de alle mogelijke beschreven Oorzaken (dus ook de "U" moeten passeren! Want die stond(en) toch weer tussen jou, de zoeker, en het Gezochte......

    Het Niet Twee is ook letterlijk Niet Twee. Daar kan geen 'ik' en een Ander of Iets Anders bestaan....

    Daarom stellen alle grote Mystici of Guru’s dat een zoektocht alleen maar van nut is teneinde de zoeker te laten beseffen, dat het Gezochte op deze manier nooit gevonden kan worden. Je bent het Gezochte al, dus elke beweging naar iets buiten je zal resulteren in een onmiddellijk van jouw centrum af bewegen!

    Je bent dan gelijk verder van huis dan wanneer je besloten had gewoon hier te blijven en niets te zoeken. Thuiskomen is dan ook thuisblijven.

    Het intellectuele begrip van de overgedragen wijsheid dat elk levend wezen deelt in het Ene Wezen (ofwel Puur Onpersoonlijk Bewustzijn) is echter niet voldoende.

    Je zult alle herrie van jouw denken moeten zien af te zetten (wat nooit lukt door eigen inspanning) of liever domweg te negeren en gewoon in stilte verblijven in Wat Is. Maar nooit en te nimmer vanuit een doel!  In de totale onwetendheid van hoe en wat en daarna de de totale overgave aan het kan de ontlediging echt plaatsvinden.

    Niet stil zijn met het doel stil te zijn en zo het Nieuwe binnen te halen.

    En dan herhaal ik de begin zin van Ramana: De enige effectieve manier van het ‘doen’ van dingen/acties om de eigen essentie te vinden is het realiseren van het niet bestaan van onwetendheid

    En Ramana voegde daar aan toe: Bestaan is gewaarzijn, wat de ontkenning is van onwetendheid.