zaterdag 6 augustus 2016

Help!

De meeste reacties die ik krijg,  gaan over de worsteling tussen het tijdelijke (als de persoon, het denken, dat-wat-gezien-wordt) en het tijdloze weten (als doel van de zoektocht). Hier een antwoord op zo'n reactie.

Ja, alles wat vorm heeft, hoe subtiel ook, verschijnt in 'gewaarzijn'. Geen aanwezigheid -taal blijft een beperking - maar tegenwoordigheid.

Wat je werkelijk bent is onpersoonlijk tijdloos bewustzijn.
Zodra er oordelen zijn is het weer denken en illusoire tijd!
Ook het idee dat het 'onkenbare' je kan leiden ergens in, bestaat in wezen niet.

In het tijdloze heden kunnen geen oorzaak - gevolg relaties zijn, want die veronderstellen van een opeenvolging van een probleem - een actie vanuit een geheimzinnige leiding naar een oplossing. Tijd dus!
In 'dat-wat-is' is tijd een illusie vanuit het denken
Dat wat nu (en dat is geen tijdselement) is, is Het! Ondeelbaar!

Dat wat je werkelijk bent -en dus niet als jouw persoon, maar als onpersoonlijke tegenwoordigheid - bestaat enkel en alleen in het tijdloze heden. Dat wat je kan bevroeden wanneer je alle gedachten laat vallen.

Wat overblijft ben jij als het tijdloze (dus eeuwige) . Zodra je dat benoemt is er al weer een bedekking, een idee, een object.
Dus let op het woordje 'ik'!   Is dat jou-als-persoon of is dat tijdloos weten van zijn.

Dat laatste kan in wezen niet ervaren of beleefd worden, omdat het geen ding is geen vorm of hoedanigheid heeft.
Je bent het en dat kan niet opgesplitst worden om zichzelf objectief (als een object) te kennen

En de zogenaamde ervaarder is illusoir, zijnde een idee (wat ook vorm, denken is).
Dus jouw persoon blijft in de wereld van tegenstellingen: wat je echt bent is het keuzeloze zien er van, dat zelf nooit als 'iets' gekend kan worden.

en jouw 'niets' uit jouw laatste zin is dus het Absolute. Zo jij het schrijft lijkt het op een nederlaag, maar daarin schuilt dus het ontwaken.
Je bent niet de mens, maar dat waar alles in verschijnt (en verdwijnt).

De vorm kan zich nooit het vormloze eigen maken of naar zich toetrekken.

dinsdag 26 juli 2016

De methode

De methode is er natuurlijk niet. Al naar gelang de persoonlijke instelling, het persoonlijk verleden en het toeval wat op jouw pad komt ga je aan de slag met dàt wat jou het beste ligt. Met alleen lezen en willen begrijpen kom je er niet.

Vanuit deze plek zijn er de volgende adviezen te geven.

Wat van het allergrootste belang is dat je de stand van jouw 'persoonlijk' bewustzijn (dus inclusief alle gedachten) accepteert zoals het is.

Beoordeel het niet, wordt er niet boos om, wil het niet gelijk weghebben. Dat is allemaal denken.

Alles wat je ziet is niet wat je bent en tevens is alles wat je ziet nooit los van het onzichtbare zien dat je werkelijk bent. Hoe zouden vormen gekend kunnen worden als er geen bewustzijn is? Maar wat zou het zien zijn zonder vormen?

Je.... kan er alleen wat aan doen via gedachten, en het zijn de gedachten die jou al jarenlang gevangen houden. Dus die plaveien de weg niet voor je. En er is geen weg. Wat je zoekt is hiernu al tegenwoordig. Het is het keuzeloze zien zelf. Dat wat is wanneer je jezelf als wakker beschouwt.

Na decennia van lezen, van het volgen van satsangs en van de concrete ervaringen met het werken met mensen is het mij glashelder geworden, dat je er alleen maar naar hoeft te kijken. Of liever: er is alleen zien.

Let op de woorden. Zien is geen kijken. In het kijken is er 'iets' dat ziet en 'iets' dat gezien wordt.Er is een doel een intentie.

Zien is open ongericht. Er is zien en niemand (niet een iemand) die ziet.

Dat 'niets' dat ziet IS NIET DE PERSOONLIJKHEID.

Wat je ziet is de de persoonlijkheid in actie. Dat doen doe je zelf niet en dat is ook niet wat je in wezen bent.

Je kan er NIETS aan doen, want zodra je wat doet is het weer het denken dat dit doet, dus.....de persoonlijkheid weer..... En bovendien, zodra je je van iets bewust bent is het alweer anders of voorbij. Je ziet als iemand - alles benoemd en herkend hebbend - in wezen alleen het verleden.

Maar dat-wat-ziet is al de oorsprong van ons wezen. Alleen...dat denkt niet! Dat IS.

Daar ben je -als de tijdelijke en veranderlijke persoon - geen eigenaar van, je kan niet kennen wat het is, je kan er niet over opscheppen en je kan het niets ergens toe dwingen...het IS er.

En wat en hoe het doet of zou doen kan jij als persoon nooit weten,

In het zien is geen tijd dus ook geen oorzaak en gevolg relaties met dat wat gezien wordt.

Wat IS = Nu en het is altijd tijdloos Nu.

Dat zijn moeilijke zinnen, maar die willen alleen maar uitleggen dat het enige is wat je als mens kan doen om uit de lus van het denken te geraken, niet nog meer denken is,

Maar gewoon - wat toch er is alles bewust zien.


De relatie tussen het vormloze en de vormenwereld is een mysterie. Het kan nooit ontdekt worden omdat het vormloze en de vorm tegelijk Nu zijn.

Er is alleen tijdloos 'zien'

donderdag 21 juli 2016

Stilte…..Ruimte

.
Geen woord is waar het voor staat….maar woorden zijn hier onontbeerlijk. Woorden zijn nooit het feit wat zij pretenderen te beschrijven. Een uitleg is nooit het feit van de werking van datgene wat wij trachten te verduidelijken. Kijk voorbij de woorden, voel waar zij voor staan. Waar zij vóór staan…. Ga daarna naar dàt gebied, daar waar je altijd al aanwezig bent.

Elk woord, elke gedachte, komt voort uit stilte. Eerst is er niets, daarna is er het woord, waarna er weer stilte is. Tenzij wij meegaan in het aan-één-rijgen van woorden. Dan verblijven wij in object-gericht bewustzijn. Maar wij zijn vormloos bewustzijn. Stilte. Leegte. Niets.

Ook fysieke dingen, objecten hebben de stilte in zich en om zich heen.

Ruimte omringt zowel woorden als fysieke objecten.

Zonder die stilte, zonder die ruimte, kunnen woorden en objecten niet bestaan.

Wij hoeven woorden en fysieke objecten niet af te wijzen, want zij zijn naadloos met stilte, met ruimte verbonden.

Achter elk ding is die ruimte, is die stilte.

De sleutel is aandacht.

Een volkomen acceptatie van wat-is, doet die stilte ofwel die ruimte (die er altijd is) gewaar zijn.

Ook de acceptatie van verzet en lijden doet je onontkoombaar die stilte gewaar zijn.

Eenvoudig in stilte aanwezig zijn zoals je nu, hier -in deze ruimte- zit is het enige wat nodig is

Om volledig bij jezelf te zijn.

Ofwel...te ontdekken dat 'je' hier altijd al bent.

Ongeacht alle herrie van de wereld.

Maar nooit wetend wat je bent of liever: wat is.



p.s.

Stilte is er, wanneer er geen denken is. Wanneer het ego er zich over wil ontfermen, dan is er geen Stilte meer. Het is dan verborgen. Je kan Stilte niet 'verkrijgen' of 'bereiken' dus je kan het ook niet verliezen. Maar zodra je er een 'Belangrijk Iemand' mee wilt worden, een 'Wetende', dan bereik je het tegendeel van wat je nastreeft. Openheid, Ruimte, Stilte, Vrede is er wanneer je niemand -onwetend- bent..... Is er, omdat al die woorden maar op één Iets duiden. Dat-wat-je-werkelijk-bent. In een totale acceptatie van wat er dan ook is. Maar ja die Stilte kan je dus niet ervaren!!! Niet alleen is er een lichaam dat vanuit zichzelf herrie maakt, maar er is ook een wereld die uit herrie lijkt te zijn opgebouwd. Zelfs wanneer het dan eindelijk stil is, en je bent er van bewust, dan wordt die stilte waargenomen vanuit het onkenbare dat geen hoedanigheden kent, wat voorbij gaat aan begrippen als stilte of geluid.


.

maandag 20 juni 2016

Geen zin meer.....(update)



Toen ik gevraagd werd voor een interview over Advaita werd mij bezorgd gevraagd of ik wel een 'levende' website of blog had. Daar moest wel wat op staan. Eigenlijk stond ik net op het punt zowat alles er af te halen.
Aan het eind van het zoeken is er om anderen echt te helpen feitelijk alleen maar een directe instructie nodig, die niet langer dan een kwartier in beslag neemt.
Maar ja, het denken zal er alles aan doen om het dan gevondene onmiddellijk te kenschetsen als een illusie. Je hebt immers alle oude & modernere geschriften van alle guru's nog niet gelezen en tot de laatste oefening doorgeworsteld. En ook de partner meldde dat 'je' er niet op vooruit was gegaan. Is dat Verlichting???
Allemaal woorden dus, concepten. De aard van concepten (en dus de dualiteit van het denken -wat ook maar een ongetoetst idee is-)  doorzien, is dus eigenlijk nog het hoofddoel van mij met het schrijven hier.
Maar feitelijk is dat ook weer onzin, want er bestaan in wezen geen anderen. Je kan alleen leven in de eigen bewustzijnswereld. Niemand anders kan mijn leven kopiëren. En wat ik meemaak maak alleen 'ik' mee. Ik kan nooit het leven van een ander leven.
En dat 'ik' als de persoon die denkt zelfstanding en met vrij wil zijn leven te leven, zal uiteindelijk doorzien moeten worden als ook maar een tijdelijk en immer veranderlijk verschijnsel in een dito wereld. En dat alles wordt op zeker moment doorzien door het werkelijke 'Ik' dat onkenbaar en onveranderlijk als het onbenoembare tegenwoordig is.
Dan is er geen zin meer die je nog ergens kan krijgen…..

Ofwel er is geen weg via de persoon, via het denken. Hte Gezochte is er altijd al, anders was er geen weet van bestaan. Zodra je door krijgt dat er niets te doen valt om 'Wat Is' te verwerkelijken, dan is er alleen overgave en zelfs dat kan nooit een actie van het denken zijn. 

zondag 19 juni 2016

Engels interview


Vrijdagmiddag 3 juni j.l. heb ik een interview gehad in het Engels. 

Het interview was vooraf niet voorbereid. Vragen stond vrij.

Een vriendin merkte op dat het eigenlijk onzin is om interviews te houden in het Engels met Nederlanders die het Engels niet echt machtig zijn. Daar ben ik het wel mee eens. Er zijn tenslotte leraren in het Engelse taalgebied genoeg, die het in het Engels allemaal veel beter kunnen verwoorden.

Anderzijds dwingt het gebrek aan een uitgebreide onmiddellijk parate woordenschat om alles in eenvoudige bewoordingen te houden. Advaita gaat immers niet om intellectuele kennis maar om om er op te wijzen dat het zien van het zien eigenlijk voldoende is om direct of uiteindelijk jouw ware aard te herkennen,

Engels interview