woensdag 20 mei 2015

Diepe droomloze slaap



 De video is op 27-10-2016 opgenomen en op mijn YouTube kanaal geplaatst en heeft een andere tekst dan hier onder..

Eén van de grote raadsels bij de zelfwaarneming is de positie van de droomloze slaap.

Het weten van er zijn, het I am, is er dan niet, terwijl dat er bij het wakker zijn en bij het dromen wèl is.
Het 'ik ben' is het weten van er zijn. En de persoon die na het wakker worden uit de slaap middels het denken gelijk weer wordt opgetuigd, is er dan ook (als waarneming).
Er zijn guru's die beweren dat zij in de Vierde Staat (Turyia) ook waarnemer zijn van de droomloze staat.
En er zijn er die zeggen dat dit niet kan: je kan nooit getuige zijn van jouw afwezigheid. Er is geen weten van zijn. Weten van zijn is bewust-zijn. Bewustzijn van er zijn.
En toch ga je in het algemeen niet met angst of paniek slapen. Nee, integendeel, je verlangt er naar en wanneer het niet lukt wordt je rusteloos en neem je vaak preventief een pilletje.

'Uit' staan wordt dus als een zeer wenselijk 'staat' beschouwd.

Het besef van al dat heerlijks (wat je dus tijdens de duur er van niet kan waarnemen) heb je 's bij het wakker worden. Dan is er een herinnering van heerlijk geslapen te hebben.

Gezien de diverse antwoorden is het dus de vraag wat er feitelijk gebeurt. Je kan feitelijk alleen maar af gaan op de eigen ervaringen.

Gedurende de diepe droomloze slaap denken wij dat er tijdens onze afwezigheid als 'Ik Ben' tijd verloopt. Je valt in slaap rond 23:00 uur en wordt rond 7:00 wakker, zegt de wekker. Iedereen zal ook het fenomeen herkennen dat je overdag plots 'weg' bent. Je wordt plots weer wakker en je hebt het gevoel uren geslapen te hebben, maar er is maar een kwartier voorbij gegaan.

Was je uit tijd en kom je ineens weer terug in tijd?

Dit denken aan de duur van slaap kan alleen plaatsvinden wanneer wij wakker zijn. Tijdens de droomloze slaap weten wij van niets. Wij staan uit en toch sterft het lichaam niet (en gebeurt dat wel is er geen weten van en is er geen ontwaken in een staat van waarnemen en denken. De oergrond van onze aanwezigheid, het Absolute, is tijdloos en blijft altijd. Of dat nog een soort van persoonlijk ervaring van de overledene toestaat kan niet beantwoord worden. Het Absolute heeft weet van zichzelf -omdat het bewustzijn is- maar hoe dat zonder ervaring ervaren wordt kan m.i. bij leven en welzijn niet gekend worden.... Maar ja...Sri Nisargadatta zegt dat er geen bewustzijn is van het Zelf zelf.).

Is de diepe droomloze slaap te verklaren door het gelijk te stellen aan het Absolute, de tijd-en ruimteloze non-dualiteit?

Dan is er geen tijd. Het moment van inslapen (het afwezig worden)  kunnen wij nooit waarnemen en dus ook niet herinneren. De tijd tot het ontwaken maken wij ook niet mee als waarneming. En het wakker worden is dus ook plotseling. Pas wanneer het 'licht' aangaat is er weer kennen of weten en wordt het denken weer actief.

Wanneer de diepe droomloze slaap niet kan worden waargenomen is er dus helemaal geen tijd of ruimte. Er is helemaal geen tijdspanne tussen inslapen en ontwaken, al zegt de wekker dat dit wel zo is.

Deze conclusie schopt dus heel ons wereldbeeld omver. De wereld bestaat enkel wanneer wij wakker zijn en de wereld der dromen ook.

De wekker staat voor de illusoire tijd in een illusoire wereld waargenomen door een illusoire persoon, waar in een continuüm van tijd-ruimte in stand gehouden wordt door herinneringen, huidige beelden en toekomstige projecties. De wereld is er louter door het denken. Toen Krishnamurti zijn leven lag er op hamerde dat "Jij bent de wereld" dachten zijn toehoorders dat dit een metafoor was. Nee, hij bedoelde dat letterlijk (in mijn droom van de wereld).

In veel geschriften wordt ook gesteld dat de stilte tussen woorden, tussen gedachten ook het altijd aanwezige 'I am' is. Tijdens de woorden verschijnen de woorden in die stilte. Muziek zou bijvoorbeeld zonder stilte ook niet mogelijk zijn.
Er gaan er zo ver die de stiltemomenten zien als de tegenwoordigheid van het Absolute zelf, het Zelf.  En ieder die deze stilte zoekt en aantreft, weet dat stilte nooit een 'echte' waarneming kan zijn. Er is altijd geruis van binnen het lichaam uit of van buitenaf.

De echte stilte is de totale afwezigheid van fenomenen. Ook overdag is er dus in werkelijkheid geen tijd. En geen ruimte......

En is er dan wel een waarnemer?

In wezen is stilte het scherm waar alle beleving op geprojecteerd wordt, maar vergeet deze woorden. Stilte is afwezigheid. Daarom kunnen wij de diepe droomloze slaap ook niet als een periode van stilte benoemen. Alles staat uit. Er is geen waarneming, er worden geen herinneringen opgeslagen. Ik ben er niet als bewust zijn.

Er valt niets over te zeggen, net zo als over het Absolute.



Rob