dinsdag 22 april 2014

Einde aan het uitleggen.

Ik zag ergens op internet een bespreking van deze blog en er werd geopperd waarom ik er mee stopte. Ik zou moe zijn. Maar zo nu en dan een stukje schrijven leidt echt niet tot een verdere uitputting. Er was en is wat anders aan de hand. Maar ik kon het zelf nauwelijks uitleggen. Ik heb daarom hier nog een poos gewacht tot ik een poging kon doen om te formuleren waarom elke uitleg zichzelf uiteindelijk oplost.

Ik heb de laatste tijd geprobeerd uit te leggen dat je uiteindelijk uit komt op een aantal conclusies, die verder door gaan met uitleggen (door wie en aan wie???) heel moeilijk - zo niet onmogelijk-  maken, en die de teksten die er tot nu toe geschreven werden in het luchtledige doen hangen:
  • het besef dat je in wezen het onkenbare zien bent: je bent het zien van jouw ogenschijnlijk unieke persoon, zijn/haar denken en emoties en de wereld waarin de persoon leeft. Dat zien ziet en er is geen enkele directe aanwijzing dat er vanuit het zien gereageerd wordt op wat gezien is. Elke ogenschijnlijke reactie vindt altijd in de vorm plaats. 
  • de vormenwereld is voortdurend in beweging en er valt geen doener of eigenaar er van aan te wijzen
  • ook gedachten zijn louter vormen (concepten, samengestelde klanken) die in bewustzijn (zien) verschijnen. "Ik denk niet, maar er is zien van kant en klare gedachten."
  • zonder gedachten die vormen benoemen via concepten heeft de wereld van vormen geen betekenis: zonder het benoemen van vormen bestaat er geen onderscheid tussen wat dan ook. Geen 'ik' en geen 'ander(en)'.
  • ook de zoektocht bevindt zich dus op dit niveau. Vragen en uitleg vereisen de aanwezigheid van concepten en van een tweedeling tussen vragensteller en beantwoorder. Kortom zolang het spirituele pad zich op conceptueel niveau bevindt blijft het dualiteit en dus relatief (nooit echt waar). Iets dat moeiteloos in het Zien gezien wordt
  • De sprong vanuit dat duale niveau naar Eenheid (allemaal weer relatieve concepten) kan dus nooit vanuit dit duale (vormen) niveau gerealiseerd worden.
  • Wanneer je dit gezien hebt blijft er alleen maar keuzeloos zien of zijn over, maar ook dit kan niet gedaan worden. 
  • Je moet uit 'tijd' gaan, en het Enige wat niet in 'tijd' is, is conceptloos, tijdloos gewaarzijn zelf.  
  • Er kan alleen maar 'niet gezocht' worden, het vanzelf opgeven van alle 'willen' en 'doen', het opgeven van de persoon en zijn intenties. 
  • En ook dàt kan 'je' niet doen. Die 'je' is louter een gedachte, een idee. Dat zie je door het te zien hoe het denken steeds weer een hoofdpersoon creëert. En die gedachten ben je ook niet. Er is feite niemand die wilsmatig iets werkelijks kan doen.
  • Einde van de zoektocht....
Wat er ook verder in het leven van de persoon gebeurt is wat er gebeurt, waarin er geen echt substantieel  'ik' is die de motor is van die gebeurtenissen en die in de positie is om alles afdoende te verklaren. Er is alleen een verwijzen naar het vormloze zien mogelijk, waar niets gevonden kan worden omdat het zien zelf onkenbaar is.

p.s. iemand was van mening dat ik mij op de blog buiten de 'anderen' & de wereld verplaatste. Nee hoor. Dat kan dus niet. Er is louter zien van het hele spel waar een schrijver 'anderen' probeert te bereiken. Dat is net zo echt of niet echt als alle verhalen die gezien worden.
p.s. 2 er kan nog steeds gereageerd worden, maar steeds weer bakt Google mij een poets en zijn al mijn instellingen  opnieuw verdwenen