dinsdag 23 september 2014

Uit de oude doos: Ik zie de boom: een analyse (hier en daar bewerkt)

.
Eenzame boom bij de Rotte, foto: r.e.2014


Ik zie de boom....

Het 'ik' in deze zin blijkt onvindbaar.

Zoek het 'ik' dat ziet maar!

Het ontsnapt aan elke waarneming.

Onkenbaar, geen object, niet aanwezig.

Het zien…...kan je het zien zien????

Ook het zien blijkt onkenbaar.

Probeer het maar. Zie het zien. Niet als concept, maar als feit.

Het lukt je niet.

Aha!

Dus 'ik' 'zie' de boom kan geschreven worden als 0 + 0 = boom,

ofwel 0 = boom.

Het niets te vinden 'nietst' de boom.....

De boom heeft geen eigenstandig bestaan.

Wij hebben de poten...ehhh.....de stam onder de boom weggezaagd...

Wat wordt gezien is zelf niet zichtbaar middels een functie (zien) die daarvan onderscheidbaar is.

Wat zegt dat van die boom?

Die bestaat pas wanneer hij door mij gezien wordt.

Maar er is alleen zien van (een beeld van) de boom

Maar niet als ‘je’ maar alleen als zien...want ook de persoon die zich ontfermt over wat te zien is, wordt tegelijk ook gezien.

Zien is er wanneer er wat te zien valt.

Maar zien blijft onzichtbaar.

Object en subject zijn dus in feite één.

Op dit enige levende moment.

Het gegeven dat alles wat gezien wordt immer veranderlijk is,

maakt dat zien (bewustzijn) als enige onveranderlijk is.

Die realisatie is er wanneer er het besef is van een constante aanwezigheid (zien) bij alle beelden.

Gedachten maken er steeds weer een 'ik' van dat elders iets ziet.

Maar ook die gedachten worden louter gezien.

En zijn nu al weer verdwenen.

Er is alleen permanent zien.

Wat tevens dus niet 'ergens' is....

De hele wereld bevindt zich dus nergens anders dan in het onkenbare,

tijdloze zien dat alleen tegenwoordig (dit Enige Moment) IS.