maandag 13 januari 2014

Het Einde van het Sp(r)ookje (van verlichting)


Je kan nu in 1 seconde Boeddha zijn.


Er is niemand die verlicht kan worden.

Dit soort waanzin bestaat alleen door het geloof in taal.

Elk onderscheid gecreëerd door concepten - tussen ik en een ander, tussen dit en dat, tussen daarnet en straks, tussen dualiteit en non-dualiteit - valt weg wanneer taal wegvalt.

Geen Boeddha (is ook maar een idee) = geen Doel (is ook maar een idee) = geen Weg (is ook maar een idee).

Taal is de grote verdeler.

Taal is de enige verdeler.

Taal vereist het geloof in de waardebepaling van gedeelde en verdelende klanken (woorden, concepten).

Zonder taal, zonder concepten, zonder een geloof in de waarde van het verdelend onderscheid d.m.v. klanken is alles Een.

En zelfs dàt niet.

Want Een is ook weer een (verdelend) begrip. Geen-Twee (a-Dwaita) ook. Elke uitleg verdeelt per definitie.

Er is alleen wat-onmiddellijk-is-zonder-verdelende-concepten

Wil je een Buddha (absolute onkenbare niets)  zijn kan dat nu in één oogwenk door buiten de taal te blijven. Laat alle woorden vallen. En zie wat over blijft.

Er is dan niemand meer die dat wil en kan uitleggen aan een ander of die dat van jou (die niet apart bestaat) wil (kan ) aanhoren.

Geen leraar - geen leerling